Uit het Jaarboek 2012 zijn artikelen en recensies geplaatst. De nieuwe artikelen zijn voorlopig nog via de volgende link te bezichtigen:

• Nieuwe Artikelen & Recensies

Alle artikelen uit het jaar 2011 worden dit jaar binnen de categorieën opgenomen worden. Deze zijn dan terug te vinden, via het hoofdmenu.

‘De cirkel is rond’, Jan Marlet overleed op 24 maart 2012 in zijn huis aan de Etnalaan te Venray.

Jan was een markante persoonlijkheid die stond voor zijn vak als zenuwarts, bestuurder, zijn interesse in paranormale verschijnselen, burger, als lid van een kerk, vader, echtgenoot en levensgenieter.

Jan werd op 7 mei 1924 geboren in Rijswijk, maar verhuisde al snel naar Venray, waar hij de rest van zijn leven bleef wonen.
Hij huwde met Cäcilia, ook wel Cieltje genoemd, en kreeg met haar 2 zoons en 4 dochters. Zijn vrouw en kinderen waren voor hem een belangrijke bron van liefde en levensgeluk. Hij liet geen gelegenheid onbenut om dit ook duidelijk te maken, ook bij andere mensen die hij waardeerde, zoals ikzelf heb mogen ervaren.  Jan leefde wat dat betreft volgens de ‘bevestigingsleer van psychiater en collega Anna Terruwe’: mensen die elkaars goed-zijn waarnemen en dit ook aan elkaar laten voelen.

Als zenuwarts, en later ook als geneesheer-directeur van het toenmalige ‘Psychiatrisch Instituut St. Anna’ (momenteel Vincent van Gogh Instituut) werkte hij in een roerige tijd binnen de psychiatrie. Het was de tijd van de ‘anti-psychiatrie’, waarbinnen Jan Foudraine met zijn boek ‘Wie is van hout?’ werd binnengehaald als verlosser van de psychiatrie. Inzet was een inperking van de macht van de geneeskundigen; het psychiatrisch handelen mocht niet meer enkel als ‘medisch handelen’ worden gezien, maar werd vanaf die tijd geplaatst binnen een ‘bio-psycho-sociaal’ model. Behandelmethoden werden ter discussie gesteld, en een heel arsenaal aan nieuwe methoden en medicatie kwamen in rap tempo ter beschikking. Hoewel Jan wel eens ongeduldig kon zijn, wisten zijn patiënten zich verzekerd van een eindeloos luisterend oor. Hij nam niet de positie in van de ‘alles wetende dokter’, maar die van medemens.

Jan was in Nederland aanvankelijk een van de weinige psychiaters, die openstond voor een academische bestudering van buiten-gewone menselijke ervaringen, mede geïnspireerd door zijn leermeester, de Utrechtse hoogleraar Rümke. Hij publiceerde op 23 jarige leeftijd het boek Paranormale verschijnselen, en heeft daarna op het grensgebied tussen de psychiatrie en parapsychologie nog veel gepubliceerd.  Hij was een fel voorstander van serieus onderzoek op dit terrein.  Hij had een belangrijke bestuurlijke bijdrage aan de parapsychologie als bestuurslid en voorzitter van de Studievereniging voor Parapsychologisch Onderzoek, waaruit de leerstoel parapsychogie aan de Utrechtse Universiteit voortkwam.
Later was hij initiator van de werkgroep parapsychiatrie, een soort intervisiegroep voor psychiaters. In die tijd reisde ik maandelijks met hem en andere geïnteresseerde collega’s naar Zeist om onderwerpen te bestuderen als paranormale voorvallen, bijna doodervaringen, energietherapie, spirituele ervaringen etc. Ik voelde me geïnspireerd en gezien door zijn warme, belangstellende persoonlijkheid en scherpe geest.
In 2000 is uit dit gezelschap de Vereniging voor Transpersoonlijke Psychiatrie voortgekomen, waar Jan het eerste erelid werd en later ook lid van de Raad van advies.
Het is niet verwonderlijk dat hij ook lid en later voorzitter werd van de Interdisciplinaire Vereniging voor Analytische Psychologie, een vereniging die de studie van het werk van C.G. Jung bestudeert en bevordert. Ook hier wist hij in roerige bestuurlijke tijden de Vereniging overeind te houden. Een rol welke hij met verve vervulde.

Buiten zijn vakgebied was Jan eveneens een begenadigd schrijver. In de jaren 50 schreef Jan een column in het zaterdags Dagblad de Tijd.  Na zijn pensionering schreef hij korte verhalen over zijn reizen naar Nepal, Mexico, Turkije, Syrië en Indonesië. Ook was hij jurylid van het literair café te Venray.

Jan was een groot liefhebber van het leven en hij liet zich graag verleiden tot reflecties over ‘de grote vragen van het leven’ onder het genot van een goed glas wijn. Voor hem was het belangrijk om zich omringd te weten door mensen die hem wisten te waarderen en die hij liefhad. Jan was een levensgenieter pur sang en zo is hij ook overleden.
Omringd door de dagelijkse zorg van zijn kinderen en thuiszorg bereidde hij zich voor op zijn dood. Hij sprak vrij over zijn naderende dood. Zijn zoon Michiel timmerde voor hem een doodskist en zijn dochters kozen de bekleding. Tijdens de begrafenis-mis zong het koor van zijn dochter Adriënne en zoon Jan Karel enkele prachtige liederen van Fauré.
Het was een waardig afscheid van een prachtig mens. We zullen je missen, Jan.

Linda Camps

Deze maand is de C.G. Jungbibliotheek verhuisd naar Naarden. De bibliotheek is Nederland's compleetste collectie van boeken en tijdschriften op het gebied van Analytische Psychologie.

De bibliotheek bevat de standaardwerken van Jung in verschillende talen, bijzondere en historische publicaties uit Jung's tijd in Zürich en de archieven van bekende Jungianen in Nederland. De bibliotheek bevat ook een mooie verzameling publicaties op het grensvlak van psychologie en religie, mythologie, mystiek en alchemie. Er is een brede collectie psychoanalytische literatuur met werken van Freud, Bion, Winnicott, Adler en vele andere analytici.

De bibliotheek is gevestigd op het adres Vaartweg 10A in Naarden. Afspraken voor bezoek of het lenen van boeken kunnen worden gemaakt door een e-mail naar de bibliothecaris te sturen.

Op 28 januari 2012 is de officiele opening. Het programma hiervan wordt nog gepubliceerd.

Uit het Jung Bulletin zijn zijn weer een enkele artikelen en recensies geplaatst. De nieuwe artikelen zijn voorlopig via de volgende link te bezichtigen:

• Nieuwe Artikelen & Recensies

Met ingang van het nieuwe jaar zullen deze binnen de gangbare categorieën opgenomen worden.

Het Rode Boek binnenkort  te zien in Parijs

In het Musée Guimet (museum voor Aziatische kunst) is deze herfst het originele Rote Buch van Jung te zien, van 7 september tot 7 november.
Adres: 6, place d'Iéna (te bereiken per metro). Openingstijden: van 10.00-18.00 (als de volgende dag een feestdag is, dan sluit het museum eerder: 16.45). Dinsdag is het museum gesloten.
Deze herfst komt ook een Franse vertaling van het Rote Buch uit, er hebben dan negen vertalers aan gewerkt.

(Nota Bene: dit nieuwsbericht is geschreven op grond van een vooraankondiging op de Franse site van www.cgJung.net. Op de site van het Musée Guimet zelf stond de expositie nog niet aangekondigd. Mocht u van plan zijn naar Parijs te gaan, dan raden we aan van te voren nog even de site van het museum te raadplegen).

Uit de inleiding van het nieuwe jaarboek:

"Opnieuw een verscheiden palet aan kleuren. Artikelen die reiken van de kunstgeschiedenis tot de natuurwetenschappen, van de culturele economie tot de psychotherapeutische praktijk. Ze laten alle en ieder op hun eigen wijze de kracht van het archetype zien."

Johan Reijmerink

De nieuwe artikelen zijn voorlopig via de volgende link te bezichtigen:

• Nieuwe Artikelen & Recensies

Een belangrijk boek over de ontwikkeling van Jungs ideeën.
Samenvatting in SF Jung Library Journal, Vol. 23, no. 4, November 2004 van David Tresan's bespreking:

Basically an intellectual history of C.G.Jung that spells out his thinking, ideas, and theories, and searches out their provenance in relation to the sciences of his time. Shamdasani has access to primary and secondary Jungian sources that in their breadth and depth of view have never before been marshalled. The construction of the book is creatievly compact and readily accessible for consultation regarding specific topics or for random reading. Overall, the book underscores Jung's commitment to psychology as a science and his identity as a scientist. It probably defines the horizone of Jung's and of Jungian thought more compelely than any other book available at present.